posted on 31 Oct 2009 12:56 by thueman
หลังจากที่เราเค้าไช่วยงาน
..........
(กรูว่าเค้าไปหน้าแตกมากกว่ามั้งงง)
ผมและเธอก็ได้รู้จักกันมากขึ้นไปอีกหน่อย
เราคุยเล่นกัน
เค้าเรียกแทนผมว่า "เทอ"
แต่ผมสิ
เรียกเธอวา
" เด๋อ"
(แมร่ง จะจีบเค้าเรียกซะหมดคนเลยนะเมิง)
ตัวผม เธอ และเพื่อนคนอื่นๆ
ก็เรียกกันสนุกสนานโดยเธอนั้น
ไม่ได้มีท่าทางที่จะโกรธเลย
(กลายเป็นดีไปซะ)
จากนั้นทั้งผมและเธอก็ได้รู้จักกันมากขึ้น
และ...
...
จนเธอและผม
...
...
..
...สนิทกันมากกว่าเดิม
(ก๊ากก ๆ คิดไปไกลเลยอ่ะดิ 55555)
edit @ 31 Oct 2009 13:21:36 by >
posted on 30 Oct 2009 20:08 by thueman
งานเริ่มแล้ว...
เธอนั้นทำงานอย่างขมักเขม้น
เพื่อนๆคนอื่นก้อเข้าไปช่วย
(แล้วกรูล่ะ.....)
เธอยังทำงานนั้นต่อไป
เรานั่งมอง
(เฮี่ยย สุภาพบุรุษโคตรรร....เลยนะเมิง)
แล้วว.....
......
..
....
แล้วก้อนั่งมอง
บ้าและ
แล้วก้อเข้าไปช่วย???
(กรูไม่เก่งอังกิด สาดดดดด)
snake ๆ fish ๆ ไปก้อได้ แมร่งงง
ผลที่ออกมาคืออ...
......
...
..
เราทำได้
(ว้ากกกกก พระเอกเลยกรู ความคิดโคตรเท่อ่ะ)
ในจังหวะนั้น
เธอก้อมองเรา.....
(เอาแล้วเมิงเค้าชมเมิงแน่ๆ)
".............เอ่อ...
......
....
...
เราว่า....
มันผิดนะ"
(เวงแล้วไง นรกแดก..เงียบดีกว่ากรุ...)
แต่จากนั้นเราก้อให้ความคิดที่ดีและต่อๆไป
และคงหวังว่าเธอ
คงชื่นชมเราบ้างงง
(กรูว่ากลับไปนั่งมองเหมือนเดิมดีกว่า แมร่ง โชว์โง่ให้เค้ารู้อิก..)
posted on 29 Oct 2009 20:13 by thueman
เรา......
ลอบมองเธอคนนั้นจากที่ที่เธอไม่รู้
เธอพูดคุยกับ พี่ค่าย ด้วยภาษาที่เรียบง่าย แต่ก้เข้าใจได้ง่าย
สนุก น่าฟัง
น้ำเสียงของเธอนั้น........
มีน้ำเสียงที่ธรรมดา
แต่สำหรับผมแล้วว...
มันไม่ธรรมดา
มันเป็นเสียงที่เราได้ฟังแล้ว
เรามีความสุข.......
......
...
"ดีค่ะ เราชื่อ........นะ"
(ขอสงวนนะคับ)
เสียงงง...ง
น่าร้ากกกกจังเยยยย
